Het Tellen, het Rangschikken en het Visualiseren Samenvoeging in Proteïnen die het Volgen Nanoparticle Analyse Gebruiken

Door AZoNano

Besproken Onderwerpen

Inleiding
De EiwitComplexen van de Weergave
Het Behandelen van de Eiwit Gezamenlijke Waaier van de Grootte
Sub 30 NMComplexen
30 - 1000 van de NM- Waaier

Inleiding

Kenmerken van de staat van samenvoeging in proteïnen is van kapitaal belang wanneer het proberen om productstabiliteit en doeltreffendheid te begrijpen. De kwaliteit van het Product, zowel in termen van biologische activiteit als immunogenicity kan, hoogst door de staat van eiwitsamenvoeging worden beïnvloed. De Eiwit samenvoeging kan bij alle stappen in het productieproces (celcultuur, reiniging en formulering) voorkomen en vandaar, door de staat van samenvoeging, wijziging/optimalisering van het proces te bepalen kan worden bereikt.

Een nieuw laser-based systeem van de nanoparticle volgend analyse is nu beschikbaar wat nanoscale deeltjes, zoals eiwitcomplexen, direct die individueel toestaat in vloeistof in real time worden moeten gevisualiseerd en worden geteld, waaruit high-resolution de distributieprofielen van de deeltjesgrootte kunnen worden verkregen. De techniek is snelle, robuuste, nauwkeurige en lage kosten die een aantrekkelijk alternatief vertegenwoordigt of vult aan bestaande methodes van nanoparticleanalyse aan zoals zich het Dynamische Lichte Verspreiden, DLS (ook bekend als de Spectroscopie van de Correlatie van het Foton, PCS) of Elektronenmicroscopie (EM).

De EiwitComplexen van de Weergave

Het instrument NanoSight biedt uniek inzicht in eiwitsamenvoeging in de waaier van 30 NM-1000 NM aan.

Figuur 1. Een typisch beeld dat door de techniek NanoSight wordt veroorzaakt. Het beeld staat de gebruikers toe om bepaalde eigenschappen over hun steekproef onmiddellijk te erkennen.

Figuur 2. De groottedistributie van het Deeltje (aantaldistributie) die uit de steekproef wordt veroorzaakt die in Figuur 1 wordt getoond.

Het Behandelen van de Eiwit Gezamenlijke Waaier van de Grootte

Historisch zijn een aantal technieken gebruikt om proteïnen en eiwitsamenvoeging te kenmerken. Vaak worden de scheidingstechnieken gebruikt om proteïnen en eiwitcomplexen, met verdere analyse te onderscheiden die op een gescheiden steekproef wordt uitgevoerd.

Analytische Technieken:

De Technieken van de Scheiding:

  • De Chromatografie van de Uitsluiting van de Grootte (SEC)
  • De Opdeling van de Stroom van het Gebied (FFF)
  • Capillaire Elektroforese. (CE)
  • Analytische Ultracentrifugering (AUC)

Sub 30 NMComplexen

Het is gemeenschappelijk om SECONDE die met DLS, WANDELGALERIJEN of de UVspectroscopie in paren wordt gerangschikt te vinden. De Chromatografie van de Uitsluiting van de Grootte kan aan afzonderlijke eiwitmonomeren van complexen worden gebruikt. De Verdere analyse die DLS gebruikt bijvoorbeeld, kan nauwkeurige grootte/moleculegewichtanalyse voor gezuiverde fracties veroorzaken. Boven de uitsluitingsgrens van de kolom van SECONDE is er geen scheiding en hoopt vandaar analysesystemen zoals DLS op wordt minder passend. De analyse van WANDELGALERIJEN kan helpen het effect van grotere complexen in niet-opgedeelde steekproeven verminderen maar de techniek vereist interpretatie.

30 - 1000 van de NM- Waaier

De techniek NanoSight staat individueel imaged en met maat eiwitcomplexen binnen de groottewaaier van toe 30 - 1000 NM om te zijn door hun Brownbeweging op een deeltje-door-deeltje basis te volgen. De deeltje-door-Deeltje analyse laat de distributies van het hoge resolutieaantal toe om worden geproduceerd. Dit gebied is vaak slecht gediend door DLS met hoge concentratie van eiwitmonomeer en laag aantal grote, heldere complexen die vaak het signaal overheersen.

Terwijl de opdeling zoals met FFF aan assistentDLS analyse kan worden uitgevoerd, de verdunning die vaak voor FFF wordt vereist kan deze route ongewenste wegens het potentieel voor verdere samenvoeging maken. Voorts neemt de verdunning van deze complexen „van gemiddelde grootte“ hen vaak onder de gevoeligheidsgrens voor DLS. De techniek Nanosight vereist vaak geen verdunning aangezien de 30-1000 NM eiwitcomplexen vaak binnen de optimale concentratiewaaier voor deze techniek vallen.

De afgesneden grens van de techniek NanoSight (30 NM voor eiwitcomplexen) betekent dat het passend is om SEC/DLS of SEC/UV boven de uitsluitingsgrens van SECONDE aan te vullen. De hogere grens van de techniek NanoSight vertegenwoordigt het punt waarop de conventionele enige van de deeltjesweergave/verduistering technieken toepasselijk worden.

Zonder vroegere scheiding van complexen, zou DLS typisch een bimodaal resultaat voor de bijeengevoegde steekproef veroorzaken die in Figuur 3 wordt getoond. De primaire piek door gevormd van het grote aantal monomeric deeltjes, terwijl de secundaire piek door zeer grote complexen worden gevormd die significante intensiteit van licht verspreiden. Een slecht vastbesloten analyse DLS zou geen deeltjes tussen deze punten ondanks hun bestaan als primaire monomeric deeltjes tonen en de weinig grotere complexen zouden het signaal overheersen.

Figuur 3. Beeld dat door Nanosight LM10-HS instrument wordt veroorzaakt dat een zwaar bijeengevoegde eiwitsteekproef toont.

Terwijl de techniek NanoSight de primaire monomeric grootte niet zou kunnen meten aangezien de deeltjes onder de opsporingsgrens van de techniek, boven 30 NM zouden vallen, verstrekt de techniek deeltje-door-deeltje analyse van eiwitcomplexen, uniek vormt een high-resolution aantaldistributie van bijeengevoegde deeltjes.

Figuur 4. Een vertegenwoordiging van de distributie van partikelgroottes die binnen een bijeengevoegde eiwitsteekproef kan worden bevat.

Deze informatie is afkomstig geweest, herzien en van materialen die door NanoSight aangepast worden verstrekt.

Voor meer informatie te bezoeken gelieve NanoSight.

Date Added: Dec 22, 2009 | Updated: Mar 7, 2013

Last Update: 7. March 2013 09:27

Ask A Question

Do you have a question you'd like to ask regarding this article?

Leave your feedback
Submit