Tonen de Kristallografische Studies van de Röntgenstraal Interactie Tussen Neurotensin en zijn Receptor

Published on October 11, 2012 at 6:26 AM

De Onderzoekers hebben de eerste hoogst detaillering gepubliceerd van hoe neurotensin, een neuropeptidehormoon dat de activiteit van de zenuwcel in de hersenen moduleert, met zijn receptor in wisselwerking staat.

Hun resultaten stellen voor dat de neuropeptidehormonen een nieuw bandmechanisme gebruiken om een klasse van receptoren te activeren genoemd g-Eiwit gekoppelde receptoren (GPCRs).

De „kennis van hoe peptide aan zijn receptor bindt zou wetenschappers moeten helpen betere drugs ontwerpen,“ zei Dr. Reinhard Grisshammer, een wetenschapper bij het Nationale Instituut van NIH van Neurologische Wanorde en Slag (NINDS) en een auteur van de studie die in Aard wordt gepubliceerd.

De Band van neurotensin stelt een reeks reacties in zenuwcellen in werking. De Vorige studies hebben aangetoond dat neurotensin in Ziekte van Parkinson, schizofrenie, temperatuurregelgeving, pijn, en de groei van de kankercel kan worden geïmpliceerd.

Dr. Grisshammer en zijn collega's gebruikten de kristallografie van de Röntgenstraal om te tonen wat de receptor als in atoomdetail kijkt wanneer het aan neurotensin wordt gebonden. Hun resultaten verstrekken de directste en gedetailleerde meningen beschrijvend deze interactie die de manier kan veranderen de wetenschappers drugs richtend gelijkaardige neuropeptidereceptoren ontwikkelen.

De kristallografie van de Röntgenstraal is een techniek waarin de wetenschappers Röntgenstralen bij gekristalliseerde molecules ontspruiten om de vorm en de structuur van een molecule te bepalen. De Röntgenstralen veranderen richtingen, of buigen, aangezien zij door de kristallen alvorens een detector overgaan te raken waar zij een patroon vormen dat wordt gebruikt om de atoomstructuur van de molecule te berekenen. Deze structuren leiden de manier de wetenschappers denken over hoe de proteïnen werken.

De receptoren van Neurotensin en andere GPCRs behoren tot een grote klasse van membraanproteïnen die door een verscheidenheid van geroepen molecules worden geactiveerd, ligands. De Vorige de kristallografiestudies van de Röntgenstraal toonden aan dat kleinere ligands, zoals adrenaline en netvlies, in het midden van hun respectieve GPCRs en goed onder de oppervlakte van de receptor binden. In tegenstelling, vond de groep van Dr. Grisshammer's dat neurotensin aan het buitendeel van zijn receptor, enkel aan de receptoroppervlakte bindt. Deze resultaten stellen voor dat neuropeptides GPCRs op een verschillende manier in vergelijking met kleinere ligands activeer.

Vormen zich goed-buigend verbindende kristallen GPCR is zeer moeilijk. Dr. Grisshammer en zijn collega's brachten vele jaren verkrijgend de resultaten aan de neurotensinreceptor door. Tijdens die tijd begon Dr. Grisshammer met een groep samen te werken die door Dr. Christopher Tate, Ph.D. bij het MRC Laboratorium van Moleculaire Biologie wordt geleid, Cambridge, Engeland. Laboratorium van Dr. Tate's gebruikte recombinante gentechnologie om tot een stabiele versie van de neurotensinreceptor te leiden die strak neurotensin bindt. Ondertussen wendde het laboratorium van Dr. Grisshammer's de recentste methodes aan om de receptor te kristalliseren verbindend aan een korte versie van neurotensin.

De vandaag gepubliceerde resultaten zijn de eerste de kristallografiestudies tonen die van de Röntgenstraal hoe neuropeptideagonist aan neuropeptide GPCRs bindt. Niettemin, is meer werk nodig om het gedetailleerde signalerende mechanisme van dit GPCR volledig te begrijpen, zei Dr. Grisshammer.

Bron: http://www.ninds.nih.gov

Last Update: 11. October 2012 07:40

Tell Us What You Think

Do you have a review, update or anything you would like to add to this news story?

Leave your feedback
Submit