Posted in | Nanoethics

De Maatschappij van Max Planck Rondt Studie van Kaiser Wilhelm Society History af

Published on December 28, 2010 at 6:10 AM

In 1997, was de Maatschappij (MPS) van Max Planck de eerste Duitse wetenschappelijke organisatie om een onafhankelijke commissie van historici te benoemen om de geschiedenis van zijn voorgangerorganisatie, Kaiser Wilhelm Society, en zijn gedrag tijdens de era van de Nazi uitgebreid te bestuderen.

Dit project is nu besloten. In 2001, verontschuldigde de Maatschappij van Max Planck zich aan de overlevende slachtoffers namens de wetenschappers van Kaiser Wilhelm Society. „Wij moeten op de lessen van afgelopen trekken en ons uiterste doen basisonderzoek verhinderen fundamentele ethische grenzen opnieuw ooit te kruisen“, benadrukken Max Planck President Peter Gruss. Dit was zijn motivatie voor het oprichten van een ethiekcommissie, onder andere.

Het onderzoeksprogramma „Geschiedenis van Kaiser Wilhelm Society in de Era van de Nazi heeft“ tot dusver 19 boeken en 28 voordrukken uitgevaardigd. De commissie werd voorgezeten door twee historici, Reinhard Rürup (TURKIJE Berlijn) en Wolfgang Schieder (Universiteit van Keulen), die niet tot MPS behoorden maar die vrije toegang tot al archieven en het ongepubliceerd materiaal werden gegeven. De commissie bekeek, enerzijds, het beleid van het algemene beleid van Kaiser Wilhelm Society en, anderzijds, het onderzoek naar ras en genetica bij de instituten KWS, evenals het bewapeningsonderzoek in de omstandigheden van de economie in oorlogstijd. Voorts onderzochten de historici de rol van agrarisch onderzoek voor het de uitbreidingsbeleid van de Nazi en loodslicht op de rol die door de laureaat van Nobel en al lang bestaande Voorzitter van de Maatschappij van Max Planck, Adolf Butenandt wordt gespeeld.

De historici vonden dat de wetenschappers van Kaiser Wilhelm Society in het onderzoek van de staat van de Nazi waren geïmpliceerd, dat voor de oorlogsinspanning essentieel was. Vaak, boden de wetenschappers gemakkelijk hun diensten aan en werkten met de staat van de Nazi zonder heeft gedwongen om dit te doen. Aldus combineerden zij hun eigen onderzoekbelangen met de politieke en militaire doelstellingen van het regime, voor wederzijds voordeel. De Meeste Joodse wetenschappers waren verdreven zonder veel weerstand in 1933. Na Max Planck verlaten zijn bureau als Voorzitter van KWS in 1937, bood het algemene beleid veel weerstand niet. In de meeste instituten van Kaiser Wilhelm, was de overgang van de originele wetenschappelijke belangen naar het werken met het beleid en naar de doelstellingen van het regime van de Nazi vlot. In Het Bijzonder in het levenswetenschappen en rasstudies, is het duidelijk dat de wetenschappers ethische grenzen overtraden. Een onmiskenbaar voorbeeld was de experimenten bij mensen en de gewetenloze behandeling van menselijke specimens.

Als opvolgerorganisatie van Kaiser Wilhelm Society, heeft de Maatschappij van Max Planck historische verantwoordelijkheid voor deze acties verondersteld. De „oprechtste verontschuldiging is de onthulling van schuld“, MPS President Hubert Markl bij het symposium „Biologische wetenschappen en experimenten op mensen bij de instituten van Kaiser Wilhelm“ in 2001, terwijl het spreken aan overlevenden van experimenten op tweelingen zei. „Slechts kan de dader werkelijk om vergiffenis vragen. Nog, van de bodem van mijn hart vraag Ik u, de overlevende slachtoffers, voor vergiffenis namens zij die, ongeacht hun redenen, er niet in slaagden om“ dit te doen. De Maatschappij van Max Planck verontschuldigde zich ook voor te lang heeft veronachtzaamd om licht op de geschiedenis van KWS in de era van de Nazi af te werpen, daardoor te laat omhoog onder ogen ziend aan hun historische verantwoordelijkheid.

Tot de jaren '80, bleef de Maatschappij van Max Planck het uitstekende wetenschappelijke werk en de Nobelprijzen van Kaiser Wilhelm Society herinneren, zonder het kunnen de overtredingen onder Nazisme zien. In Plaats Daarvan, werd de mythe van zuiver basisonderzoek gevoed. Deze „collectieve afschaffing werd“ bijgestaan door het feit dat de voorvechters en de aanhangers van het Derde Duitse Rijk niet na 1945 verantwoordelijk werden gehouden, en dat de verdreven wetenschappers meestal niet op de Maatschappij van Max Planck terugkwamen. Zoals in veel andere naoorlogs organisaties, ondanks de nieuwe stichting van de Maatschappij van Max Planck, vertegenwoordigde het jaar 1945 werkelijk geen keerpunt. De emancipatie van de voorgangerorganisatie was langzaam en kwam weerstand samen. In 1990 was de tijd rijp voor Presidenten Heinz Staab en Hans Zacher om hersenenspecimens te begraven die uit concentratiekampgevangenen en euthanasieslachtoffers bij de begraafplaats Waldfriedhof in München, als deel van de herdenkingsdienst worden genomen.

De overtredingen hebben MPS voor ethische kwesties gevoeliger gemaakt. In 2007, benoemde de Voorzitter van de Maatschappij van Max Planck, Peter Gruss, een ethiekraad - een commissie van deskundigen die uit wetenschappers van MPS wordt samengesteld, die momenteel door Rüdiger Wolfrum, een deskundige op internationale wet wordt voorgezeten. Het werkt als een adviesorgaan dat een houding op kwesties van wetenschappelijke ethiek neemt. Momenteel, bekijkt de ethiekraad vragen met betrekking tot de dierlijke de beschermingsrichtlijn van de EU, de synthetische biologie en de nanotechnologie. Voorts in Maart 2009, werden de herziene „Regels van Goede Wetenschappelijke Praktijk“ gepubliceerd, die bedoeld om als richtlijn voor wetenschappelijk gedrag zijn te dienen.

Bron: http://www.mpg.de/

Last Update: 11. January 2012 13:35

Tell Us What You Think

Do you have a review, update or anything you would like to add to this news story?

Leave your feedback
Submit